W tradycyjnym podejściu jakie opisywałem (tu, tu, i tu) mógłbyś tworzyć wiele niezależnych kluczy prywatnych, każdy generowany osobno i losowo. Problem z takim modelem polega na tym, że każdy klucz trzeba osobno zapisać, zabezpieczyć - później odczytać i odzyskać - co szybko staje się niepraktyczne. Poprzednie przykłady opierały się na zarządzaniu jednym kluczem prywatnym/jednym adresem; wysyłaliśmy transakcję a reszta wracała dokładnie na ten sam adres. Teraz podejdźmy do tego tak jak pisał o tym sam Satoshi Nakamoto – jedna transakcja, jeden adres = większa prywatność. Nowoczesne portfele kryptowalutowe nie generują pojedynczych losowych kluczy prywatnych. Zamiast tego używają struktury deterministycznej, która pozwala z jednego „sekretu głównego” odtworzyć nieskończoną liczbę adresów. Ten model nazywa się HD wallet (Hierarchical Deterministic Wallet) . Na początku zaczniemy od entropii czyli czystych, losowych bitów. Następnie ta entropia będzie przekształcona w tzw....

Szyfrowanie, szyfrowanie Bitcoin kojarzy się większości osób z przelewaniem.. bitcoina. Wysyłasz transakcję, ktoś ją odbiera. W rzeczywistości sieci takie jak Bitcoin SV potrafią znacznie więcej. Każda transakcja może nieść ze sobą dane. A skoro dane - to również wiadomości. Wyobraź sobie, że możesz wysłać komuś zaszyfrowaną wiadomość: bez serwera, bez pośrednika, bez możliwości ocenzurowania i zapisaną na zawsze w blockchainie. Mechanizm, który to umożliwia, nazywa się OP_RETURN ( pisałem o nim tutaj ).  W tym wpisie pokażę, jak wykorzystać OP_RETURN jako kanał komunikacji - zapisując zaszyfrowaną wiadomość, którą odczytać może tylko wybrany odbiorca. Całość zrobimy w Pythonie, używając biblioteki py-sdk-bsv. Mógłbyś zapytać: ale po co ktoś miałby prowadzić komunikację, na publicznym blockchainie, szyfrując wiadomości?  Zaszyfrowana wiadomość w OP_RETURN ma kilka unikalnych cech: niezmienność globalna dostępność brak cenzury prywatność To połączenie jest bardz...

Mam 40+ lat i dalej czuję się na jakieś 25. Nie wiem, czemu akurat tyle - może to ostatni wiek, kiedy człowiek ma jeszcze w miarę świeży entuzjazm, ale już nie jest kompletnie głupi. W każdym razie w środku nadal mam dwadzieścia parę, tylko ciało coraz częściej przypomina mi, że ma własny kalendarz. Z perspektywy czasu widzę, że byłem chaotyczny, lekkomyślny, taki "wszystko naraz" . Dziś łapię się na tym, że szukam spokoju, zaczynam bardziej świadomie dozować emocje, wyciszać się. Nie wiem czy to chwilowe czy już długotrwałe.. Gry, które straciły magię Jako dzieciak dostałem PC‑ta około 14 roku życia. Granie, instalowanie, defragmentacja, formatowanie, ponowne instalowanie, sprawdzanie, itp. Dzięki temu dzisiaj naprawdę nieźle ogarniam komputery, sprzęt i internet, bo całe dojrzewanie spędziłem na grzebaniu w systemie i sprzęcie. No bo wiesz, gra nie działa, a grać się chce. Mama mówi: Spać! A ja: Mama, jeszcze tylko 10 minut. Wtedy też obiecywałem sobie, że ja...

Co kilka lat krypto robi ten sam numer: nowe giełdy, fajne nazwy, layout strony i ciekawy logotyp, a potem kończy dokładnie tak samo - ludzie siedzą na Telegramie i pytają, kiedy wypłaty, a po drugiej stronie ktoś mówi o problemach technicznych. Pod koniec 2025 roku w tej roli pojawiła się Zonda. Klienci zaczęli zgłaszać opóźnienia wypłat, najpierw godzinne, potem wielodniowe. Raporty on-chain pokazywały, że stan BTC na monitorowanych adresach stopniał niemal do zera. Nie trzeba było jeszcze ogłaszać katastrofy, żeby zauważyć coś prostego: run na wypłaty , bardzo szybko pokazuje, kto pływał bez kąpielówek. Warto dodać, skąd w ogóle bierze się taki run na wypłaty, bo to nie jest zjawisko z kosmosu: ludzie przypominają sobie o bezpieczeństwie wtedy, gdy na rynku zaczyna śmierdzieć spalenizną. A jesienią 2025 roku kurs Bitcoina i szerzej całego rynku krypto zaczął mocno zjeżdżać. A gdy ceny lecą w dół, w branży natychmiast wraca zbiorowa pamięć traumatyczn...

Otwierasz internet,  jakiś CoinGecko newsletter, Medium, cokolwiek i co jakiś czas ktoś ogłasza, że właśnie przebił barierę 1 miliona TPS, 2 milionów TPS, 10 milionów TPS, a jak się dobrze rozejrzysz, to na pewno znajdzie się i 15 milionów TPS. Jak już zmyślać, to na grubo . Liczby lecą w górę jak w starych reklamach proszku do prania: "teraz o 30% więcej bieli".   Także ten - dziś będzie o blockchain, o TPS i szybkości sieci. TPS, czyli o czym my tu gadamy Zanim ktoś się zdąży oburzyć w komentarzach, to doprecyzuję: TPS (transactions per second) to po prostu liczba transakcji, które dana sieć jest w stanie przetworzyć i zapisać w ciągu jednej sekundy. W klasycznych systemach płatniczych, tym TPS chwalą się Visa i Mastercard; w blockchainach TPS stało się ulubionym miernikiem szybkości, bo łatwo go wrzucić na slajd: ładna, okrągła cyferka. W praktyce to nic innego jak przepustowość: ile transakcji jest w stanie przejechać przez sieć w jednostce czasu, przy za...

Media społecznościowe "łączą ludzi" Ta obietnica nie tyle się spełniła, co wypaliła jak neon.  Social media są większe niż kiedykolwiek ale z każdym rokiem robią się coraz mniej "społecznościowe". Coraz bardziej przypominają fabryki treści , do których czasem wpadają ludzie, ale nikt już nie pamięta po co właściwie wszedł. Od znajomych do taśmy. Pamiętam ( FB już nie posiadam ) jeszcze te czasy, kiedy Facebook był dla znajomych: wchodziłeś, żeby zobaczyć, kto wrzucił zdjęcie z wakacji, kto się właśnie zaręczył, a kto kupił nowe auto. Wtedy wyglądało to jak przedłużenie życia towarzyskiego; czasem się nawet popisało. Jednak ktoś tam w biurze Facebooka, policzył sobie w excelu, że relacje pomiędzy ludźmi nie płacą rachunków. Zaczęły się algorytmy, testy A/B i optymalizacje pod użytkownika. Szybko się okazało, że to czy zobaczysz post koleżanki z pracy, zależy od tego, jak wypada w walce o Twoją uwagę z filmikiem:  "10 szokujących rzeczy, jakie robi...

Mit "on ogarnia komputer". Kiedy ostatnio rozmawiałem z córką o komputerach, miałem wrażenie, że patrzę na miniaturową wersję całego naszego dorosłego społeczeństwa, tylko bez karty płatniczej, kredytu i konta na Facebooku. Córka - lat osiem - mówi mi, że ona to nie wie, jak ten kolega z klasy potrafi i wie, co nacisnąć w komputerze, na którym gra w Robloxa czy Minecrafta - Tato jak to jest, że on wie, jak tam chodzić, jednocześnie naciskać myszkę, skakać, otwierać ekwipunek, robić rzeczy.  Ona tego tak nie ogarnia. On ogarnia. On "zna się na komputerach" . I ja patrzę na nią, słucham o tym koledze z klasy i myślę sobie: oto narodził nam się mały specjalista IT, który w oczach rówieśników jest bogiem technologii, bo potrafi trzymać palec na W, jednocześnie klikać myszką i nie gubić się w menu. Więc tłumaczę, że klikanie myszką i wciskanie klawiatury to nie jest żadna umiejętność, tylko trochę jak z nauką chodzenia po schodach: na początku dziwne, a po...