W tradycyjnym podejściu jakie opisywałem (tu, tu, i tu) mógłbyś tworzyć wiele niezależnych kluczy prywatnych, każdy generowany osobno i losowo. Problem z takim modelem polega na tym, że każdy klucz trzeba osobno zapisać, zabezpieczyć - później odczytać i odzyskać - co szybko staje się niepraktyczne. Poprzednie przykłady opierały się na zarządzaniu jednym kluczem prywatnym/jednym adresem; wysyłaliśmy transakcję a reszta wracała dokładnie na ten sam adres. Teraz podejdźmy do tego tak jak pisał o tym sam Satoshi Nakamoto – jedna transakcja, jeden adres = większa prywatność. Nowoczesne portfele kryptowalutowe nie generują pojedynczych losowych kluczy prywatnych. Zamiast tego używają struktury deterministycznej, która pozwala z jednego „sekretu głównego” odtworzyć nieskończoną liczbę adresów. Ten model nazywa się HD wallet (Hierarchical Deterministic Wallet) . Na początku zaczniemy od entropii czyli czystych, losowych bitów. Następnie ta entropia będzie przekształcona w tzw....