Renesans Pokolenia Y to podróż do kolorowych **lat 90** — czasów, gdy pokój młodzieżowy był mini-muzeum, a życie toczyło się poza ekranem. Smartfony jeszcze nie dyktowały rytmu dnia. Pamiętasz lata 90? Te czasy, kiedy życie było prostsze, a każdy dzień miał w sobie nutę magii? Smartfonów, TikToka czy Insta Stories nie było. Internet? W Polsce w latach 90 był luksusem, na początku takim jak lot w kosmos, później dostępny dla nielicznych, na wolnym modemie, z dźwięcznym „bip-bip” i godzinnym oczekiwaniem na połączenie. Większość z nas po prostu żyła tu i teraz – na podwórku, w szkole i w swoim pokoju pełnym drobiazgów, które wypełniały każdy zakamarek. Pokój młodzieżowy lat 90 – mini-muzeum Ciebie Pokój był jak mini-muzeum Ciebie, był miejscem absolutnie wyjątkowym, taki.. twórczy chaos. Tapety na ścianach, na podłodze dywany, czasem kasetony na suficie a ściany i drzwi pokrywały plakaty zespołów, bohaterów kreskówek i ulubionych filmów. Wszystko z jednej gazety :) Czasem nak...

 …pamiętasz, że "save" oznaczał zostawienie konsoli włączonej na noc, a nie kliknięcie ikonki dyskietki. A Pegasus? - to absolutna klasyka polskiego dzieciństwa! Ten wpis to ukłon w stronę złotych lat 90., kiedy gry miały 8 albo 16 bitów, a mimo to potrafiły wciągać bardziej niż niejeden dzisiejszy tytuł z RTX-em i dialogami nagrywanymi przez hollywoodzkich aktorów. Ten wpis to nie ściana tekstu, tylko ściana wspomnień  Nie będę się tu za dużo rozpisywał — zamiast tego zapraszam Cię w małą podróż po kartridżowych wspomnieniach. Przewijasz niżej, oglądasz zdjęcia, przypominasz sobie tytuły, które ogrywałeś na wakacjach u kuzyna, albo za które dałeś się pokroić na giełdzie, ryneczku lub bazarku w sobotę o 6 rano. Znasz to uczucie? To dobrze. Znaczy, że jesteśmy z tej samej drużyny. Z perspektywy czasu można powiedzieć, że tamte gry były proste. Że grafika kanciasta, że dźwięk piskliwy, że wszystko wyglądało tak samo. Ale właśnie w tej prostocie tkwiła magia. Grałe...